লিপিকাৰ কাহিনী pat 1
মোৰ নাম লিপিকা। বয়স বৰ্তমান ২৬ বছৰ। বিয়া হোৱা চাৰি বছৰ হৈছে। মানুহজনে সৰু সুৰা ব্যৱসায় কৰে। মোৰ দেহৰ গঠন যথেষ্ঠ আকৰ্ষনীয় বুলি ভাৱো, কাৰণ মতা মানুহ বোৰে অলপ বেলেগকৈ চোৱা যেন লাগে। বুকুৰ উঠন বক্ষই সকলোকে যেন আকৰ্ষন কৰে। মোৰ মানুহজনৰ মতে মোৰ ওঠৰ ওপৰত আৰু নাকটোৰ কাষতে থকা ক'লা তিলটোৰ বাবে মোক বেছি কাz.মুক যেন লাগে।
মানুহজনৰ সৈতে আমাৰ সংসাৰ ভালদৰেই পাৰ হৈ আছিল। ঘৰত কেৱল আমি দুজনেই। দুয়োৰে দুয়োলে বহুত মৰম। সপ্তাহত চাৰি পাঁচ দিন তেঁওৰ ৭ ইঞ্ছি দীঘল কনিৰ চুদন পাওঁ। মোৰ দেহৰ ভোক অলপ বেছি যদিও তেওঁৰ মৰমে সেই ভোক দুৰ কৰিব পাৰিছিল। মই বিয়াৰ আগতেও কাৰো লগত দেহৰ সোৱাদ লোৱা নাই আৰু সমস্ত মানুহজনকে সপি দিলো।
মোৰ মানুহজনৰ নাম ৰূপম। তেঁওৰ ঘনিষ্ঠ বন্ধু তিনি জন, শ্বাহিদ, কবিৰ আৰু মনোজ একেলগে ব্যৱসায় কৰে। তিনিওজনৰে আমাৰ ঘৰলে সঘনাই অহা যোৱা হৈছিল ব্যৱসায়ৰ সংক্ৰান্তত। তিনিওজনে মোক ভালদৰেই মাত বোল কৰে যদিও কেতিয়াবা চকুৰ চাৱনিবোৰ অলপ বেলেগ যেন লাগে। মোৰ যেন দেহাটোৰ ওপৰত বেছি নজৰ দিয়ে। তিনিওজনে প্ৰায়ে আমাৰ জনৰ লগত সন্ধিয়া সুৰাৰ আদ্দাত বহে। আমাৰ ঘৰত অলপ সুবিধা পায়। মানুহ কম। মই ইটো সিটো জোগাৰ কৰি দিব লগা হয় পাকঘৰৰ কামৰ মাজতে। সেই দিনাও আন দিনাৰ দৰে তিনিওজন সুৰা পান কৰাৰ বাবে আহিল। ৰূপমো ঘৰতে আছিল। কবিৰে অনা মাংসৰ টোপোলাটো মোক দি ভালকৈ বনাবলৈ ক'লে। শ্বাহিদে বেগৰ পৰা ডাঙৰ মদৰ বটল দুটা উলিয়াই টেবুলত থ'লে।
আগলৈ...
মোৰ নাম লিপিকা। বয়স বৰ্তমান ২৬ বছৰ। বিয়া হোৱা চাৰি বছৰ হৈছে। মানুহজনে সৰু সুৰা ব্যৱসায় কৰে। মোৰ দেহৰ গঠন যথেষ্ঠ আকৰ্ষনীয় বুলি ভাৱো, কাৰণ মতা মানুহ বোৰে অলপ বেলেগকৈ চোৱা যেন লাগে। বুকুৰ উঠন বক্ষই সকলোকে যেন আকৰ্ষন কৰে। মোৰ মানুহজনৰ মতে মোৰ ওঠৰ ওপৰত আৰু নাকটোৰ কাষতে থকা ক'লা তিলটোৰ বাবে মোক বেছি কামুক যেন লাগে।
মানুহজনৰ সৈতে আমাৰ সংসাৰ ভালদৰেই পাৰ হৈ আছিল। ঘৰত কেৱল আমি দুজনেই। দুয়োৰে দুয়োলে বহুত মৰম। সপ্তাহত চাৰি পাঁচ দিন তেঁওৰ ৭ ইঞ্ছি দীঘল কনিৰ চুদন পাওঁ। মোৰ দেহৰ ভোক অলপ বেছি যদিও তেওঁৰ মৰমে সেই ভোক দুৰ কৰিব পাৰিছিল। মই বিয়াৰ আগতেও কাৰো লগত দেহৰ সোৱাদ লোৱা নাই আৰু সমস্ত মানুহজনকে সপি দিলো।
মোৰ মানুহজনৰ নাম ৰূপম। তেঁওৰ ঘনিষ্ঠ বন্ধু তিনি জন, শ্বাহিদ, কবিৰ আৰু মনোজ একেলগে ব্যৱসায় কৰে। তিনিওজনৰে আমাৰ ঘৰলে সঘনাই অহা যোৱা হৈছিল ব্যৱসায়ৰ সংক্ৰান্তত। তিনিওজনে মোক ভালদৰেই মাত বোল কৰে যদিও কেতিয়াবা চকুৰ চাৱনিবোৰ অলপ বেলেগ যেন লাগে। মোৰ যেন দেহাটোৰ ওপৰত বেছি নজৰ দিয়ে। তিনিওজনে প্ৰায়ে আমাৰ জনৰ লগত সন্ধিয়া সুৰাৰ আদ্দাত বহে। আমাৰ ঘৰত অলপ সুবিধা পায়। মানুহ কম। মই ইটো সিটো জোগাৰ কৰি দিব লগা হয় পাকঘৰৰ কামৰ মাজতে। সেই দিনাও আন দিনাৰ দৰে তিনিওজন সুৰা পান কৰাৰ বাবে আহিল। ৰূপমো ঘৰতে আছিল। কবিৰে অনা মাংসৰ টোপোলাটো মোক দি ভালকৈ বনাবলৈ ক'লে। শ্বাহিদে বেগৰ পৰা ডাঙৰ মদৰ বটল দুটা উলিয়াই টেবুলত থ'লে।
আগলৈ...
Comments
Post a Comment